041. Eerste vrouwelijke chef-dirigent in Nederland.

mei 9th, 2018

Het Radio Filharmonisch Orkest komt de eer toe de eerste vrouwelijke chef-dirigent bij een Nederlands symfonie orkest te hebben benoemd.

Dirigente Karina Canellakis

Dirigente Karina Canellakis

Het gaat om de Amerikaanse Karina Canellakis, die met ingang van 1 september 2019 voor 4 jaar is gecontracteerd. Haar internationale doorbraak kwam toen zij in 2016 de Sir Georg Solti Conducting Award kreeg toegekend. Ze was al een tijdje assistent van Jaap van Zweden bij het Dallas Symfony Orchestra waar zij het presteerde in 2014 op het allerlaatste moment voor hem in te vallen en daarbij indruk maakte.

Zij volgt Markus Stenz op bij het RFO. James Gaffigan blijft vaste gastdirigent in ieder geval tot 2022/23. Over illustere  voorgangers heeft zij geen klagen. Dat waren o.a. Bernard Haitink en Jaap van Zweden.

Links:
karinacanellakis.com radiofilharmonischorkest.nl

040. How Riccardo Chailly brought joy back to La Scala.

mei 5th, 2018

De volledige titel van het artikel luidt: “How Riccardo Chailly brought joy – and Italian opera – back to La Scala.

dirigent riccardo chailly

Riccardo Chailly

De trouwe bezoekers van het Koninklijk Concertgebouworkest zullen zich zijn naam ongetwijfeld noch herinneren. Hij was chef-dirigent van 1988 tot 2004. Daarna aanvaardde hij dezelfde functie bij het Gewandhausorchester in Leipzig. In 2017 werd hij benoemd tot music director van Teatro alla Scala in Milaan. Voor een Italiaan is geen mooiere bekroning van een carrière denkbaar.

Het artikel geeft een duidelijk beeld van de stabiliteit bij La Scala geheel in tegenstelling  tot de indruk van instabiliteit, die in het land vaak naar boven komt drijven. Er waren slechts drie music directors vanaf 1968 nl. Claudio Abbado, Riccardo Muti en nu Riccardo Chailly.

Chailly is van mening, dat opera in Italië niet slechts bestaat uit Verdi en Puccini. Er zijn nog voldoende grote componisten, die verwaarloosd zijn. Hij noemt als voorbeeld Don Pasquale van Donizetti.

Tenslotte geeft het artikel een interessante indruk van de gebeurtenissen en achtergronden van de laatste jaren alsmede van  de ambities van Riccardo Chailly.

Een overdruk is beschikbaar voor geïnteresseerden.

Met dank aan ArtsJournal’ s Free Daily Newsletter for 05.05.2018.

Interview door Norman Lebrecht.

Links:
nl.wikipedia.org/wiki/Riccardo_Chailly artsjournal.com

039. Concert De Vereeniging, Nijmegen.

april 30th, 2018

Concertdatum 29.04.2018

Het Gelders Orkest olv David Marlow

Jean-Guihen Queyras, cello

Gabriel Faure, Pelléas et Mélisande

Édouard Lalo, Concert voor cello en orkest

Claude Debussy, Ibéria – La Mer

 

Het orkest speelde geïnspireerd, de dirigent deed zijn best maar het resultaat viel tegen. Dat lag dus aan de muziek. Oppervlakkig en karakterloos.

Nog één opmerking over La Mer: waarom het derde deel zo akelig luid gespeeld moest worden ontgaat deze concertbezoeker ten enen male. Waarschijnlijk en om het maar eens op zijn frans te zeggen “pour épater le bourgeois”.

De gustibus non est disputandum.

Links:
hetgeldersorkest.nl jeanguihenqueyras.com

038. Symfonie no. 9 in D minor, L. van Beethoven.

april 16th, 2018

In de Arts Journal Daily Free Newsletter van vandaag wordt een artikel geciteerd, dat op 13-04-2018 in The Telegraph werd gepubliceerd. De vraag wordt gesteld of de Negende Symfonie van Ludwig van Beethoven niet 20 minuten sneller gespeeld moet worden. De krant noemt het werk “one of the greatest compositions in the western musical canon”.

Ludwig van Beethoven

Ludwig van Beethoven

Deze vraag wordt opgeworpen door Benjamin Zander, musical director van het Boston Philharmonic Orchestra, die net een nieuwe versie heeft opgenomen met het London Philharmonia Orchestra waarin de tijdsduur is teruggebracht van 100 tot 80 minuten. Dit wordt gebaseerd op de vaststelling, dat van Beethoven weliswaar duidelijke tempo-aanwijzingen heeft gegeven maar dat je die niet letterlijk moet nemen.

Het is duidelijk, dat het op deze manier altijd lukt om de aandacht te trekken. Maar je vraagt je af wat voor zin het heeft dit soort discussies te voeren. Het riekt naar betweterigheid. Laat de componist toch in zijn waarde en probeer niet zijn plaatsbekleder te spelen. Wat de  krant “one of the greatest compositions” noemt kan met evenveel recht van spreken als “the greatest show on earth” worden betiteld.

Je hoeft het spektakelstuk maar mooi te vinden.

Een overdruk van het artikel is beschikbaar voor belangstellenden.

Links:
artsjournal.com
benjaminzander.org

 

037. Concert De Doelen, Rotterdam.

april 9th, 2018

Concertdatum 8 april 2018.

Rotterdams Philharmonisch Orkest olv James Conlon

Nelson Freire, piano

Alexander von Zemlinsky, Die Seejungfrau

sehr mässig bewegt – sehr bewegt, rauschend – sehr gedehnt, mit schmerzvollem Ausdruck

Johannes Brahms, Concert voor piano en orkest nr. 2 in Bes op.83

allegro non troppo – allegro appasionata – andante – allegretto grazioso

 

Die Seejungfrau is geen muziek met een innemend karakter. Het is meer een spel van klanken, dat de bedoelingen en emoties van de componist moet weergeven. Dat lukt niet altijd. De relatie met het sprookje van H.C. Andersen wordt eveneens niet duidelijk.

Nelson Freire, de klavierleeuw op leeftijd, blijkt nog steeds over een krachtig toucher te beschikken. Nu is het pianiconcert van Brahms geen muziek, die vanaf het begin bekoort. Pas in het derde deel wordt de sfeer wat rustiger en melodieuzer. Hier leverde de pianist ook het bewijs hoe geweldig beheerst hij kan spelen. Maar de muziek kan nauwelijks romantisch worden genoemd.

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest speelde prachtig. De dirigent liet wel vaak te luid spelen. Soms ook ten nadele van de solist.

Links:
rotterdamsphilharmonisch.nljamesconlon.com, deccaclassics.com/en/artist/freire