029. Concert Arnhem, Musis Sacrum.

27 december 2017

Concertdatum 26.12.2017

Parkzaal Musis Sacrum,  Arnhem.

Het Gelders Orkest olv Antonello Manacorda

Marianna Shirinyan, piano

Edvard Grieg, pianoconcert opus 16 in a

allegro molto moderato – adagio – allegro moderato e marcato

Richard Sttrauss, Till Eulenspiegels lustige Streiche op 28 (Suite uit “Der Rosenkavalier” op 59)

 

De inwoners van Arnhem mogen van geluk spreken dat de Parkzaal hen ten deel is gevallen. Het is een mooie zaal geworden zonder opsmuk. Hij is nog zo nieuw dat hij naar het hout van de betimmering ruikt. De akoestiek werd verzorgd door Peutz, die vindt dat het resultaat geslaagd mag worden genoemd. Het geluid kwam inderdaad goed tot zijn recht vooral van de strijkers en blazers. De piano klonk ietwat vlak maar dat is zoals altijd een kwestie va smaak. Het is ook niet eenvoudig om vanaf stoel 29 rij R een objectief oordeel te vellen. De glazen wand achter het podium is een vondst. De stoelen zitten redelijk comfortabel. Dus wat wil je dan nog meer.

De rolverdeling tussen solist en dirigent was even wennen tijdens het Pianoconcert van Grieg. Maar na het eerste deel ging het merkbaar beter. Het resultaat was een geslaagde uitvoering.

Till Eulenspiegels lustige Streiche bleek onderhoudende muziek met af en toe een kort verblijf im Schwarzwald en soms wat langer in Wien. Het stuk werd redelijk beheerst gespeeld maar er waren enkele ontsporingen. Een kniesoor, die daarop let.

Verder viel de nieuwbouw op door ruimte en grote foyers. De toiletgroep is state of the art. Het balkon in de Parkzaal is er visueel wat bekaaid af gekomen. Maar dat schijnt een akoestische oorzaak te hebben.

Een complex om jaloers op te zijn!

Zie ook blog 003.

Links:
hetgeldersorkest.nl
antonello-manacorda.com
marianna-shirinyan.com
musisenstadstheater.nl

028. Sounds of noise.

24 december 2017

classical noiseDe volgende kritiek op de geluidsproductie van orkesten is van de hand van Virgil Thomson (1891-1989) Amerikaans componist, dirigent, auteur en muziekrecensent.

“At the back of every conductor’s mind is a desire to make his orchestra produce a louder noise than anyone else’s orchestra can produce, a really Majestic noise, a Niagara Falls of sound. At some time in the course of nearly every concert this desire overpowers him. You can tell when it is coming on by the way he goes into a brief convulsion at that point. The convulsion is useful to the conductor because it prevents his hearing what the orchestra really sounds like while his fit is on. But if you watch carefully from the house you will usually find that the sound provoked out of a group of exacerbated musicians by any gesture of the convulsive type is less accurate in pitch and less sonorous in decibels than a more objectively conducted fortissimo”.

Met dank aan classicallife ► classicallife.net

027. Though this be madness yet there is method in it.

21 december 2017


Misschien geeft dit citaat uit Shakespeare’s  Hamlet weer wat zich momenteel in Den Haag afspeelt wanneer het gaat om de bebouwing van het Spuikwartier. De voorgeschiedenis laat het volgende beeld zien:

november 2012 –                                         Gemeenteraad accoord met bouw Spuiforum

october 2013 –                                              Renovatie of nieuwbouw? Den Haag moet wereldstad aan zee worden, kosten Euro 181 miljoen

mei 2014 –                                                    Nieuwe coalitie in gemeenteraad. Beslist wel nieuwbouw maar ander ontwerp. Kosten nu Euro 176,1 miljoen

januari 2016 –                                              RvS wijst bezwaren tegenstanders af

december 2016 –                                         Vertraging in Welstandscommissie

januari 2017 –                                             Ruzie over akoestiek

october 2017 –                                            Drastische aanpassing plannen door ontdekking aanwezigheid parkeergarages en drassige bouwgrond. Tekort

op exploitatie nieuwe extra tegenvaller

(Met dank aan Jan de Wandelaar voor de chronologie der perikelen)

 

Het is verbazingwekkend te zien hoe hoog het woord “prestige” scoort bij al dit gestuntel der politici. Dit soort navelstaren is toch nauwelijks meer van deze tijd. Bovendien leidt het tot verspilling van gelden, die wellicht in ander verband veel beter tot hun recht zouden komen. Het blijkt al weer dat geld uitgeven van een ander de politiek heel gemakkelijk af gaat. Het zijn weer de inwoners van Den Haag, die het gelag mogen betalen. En toch was een groot gedeelte van hen het niet eens met de gang van zaken.

We hebben het hier immers over de Metropoolregio Den Haag Rotterdam. Een zeer wenselijke vorm van samenwerking van 23 gemeenten op het gebied van OV, MRDH genaamd, waarvan Randstadrail, RET metro E en R-net onderdeel vormen. Ook kan natuurlijk NS in dit rijtje worden genoemd. Zelfs Rotterdam The Hague Airport is tegenwoordig al heel gewoon. Met zoveel bewijzen van gemeentelijke samenwerking en integratie verliest chauvinisme zijn betekenis en wordt tot ondeugd.

Wat er nog ontbreekt is een snelle lightrail-verbinding. Volgens de MRDH is daarvoor geen geld. Wel gaan er met name in het politieke landschap steeds meer stemmen op, die aandringen op een dergelijk netwerk. Het onderwerp ontwikkelt zich tot een topic. Mogelijk is er een link met 21 maart 2018, de dag van de gemeenteraadsverkiezingen.

Dit gezegd hebbende wordt het tijd in te zoomen op het concertbezoek en te trachten dit in goede banen te leiden. Hier ligt een scala aan mogelijkheden voor het grijpen waarbij het zinvolle gebruik van de alternatieven voor de hand ligt. Nu toonaangevende concertzalen zoals De Doelen en het Koninklijk Concertgebouw zo dicht bij liggen is het haast onverantwoord daarvan geen beter gebruik te maken. De reisafstanden zijn daarvoor illustratief:

NS

Den Haag Centraal/Rotterdam Centraal tussen de 25 en 31 minuten

Den Haag HS/Rotterdam Centraal tussen de 17 en 25 minuten

Den Haag Centraal/Amsterdam Zuid 37 à 38 minuten. Van hier is het met lijn 5 nog 10/15 minuten tot het Museumplein

RET metro E

Den Haag Centraal/Rotterdam Centraal 32 minuten. Ideaal gezien het aantal tussenliggende opstapplaatsen.

R-net

In uitvoering

 

Deze reistijd behoeft voor geen enkele rechtgeaarde concertbezoeker een belemmering te zijn

Het Residentie Orkest (speelt al regelmatig in Rotterdam), het Nederlands Dans Theater en het Koninklijk Conservatorium kunnen zonder problemen elders in Den Haag worden gehuisvest. Met andere woorden: een investering van Euro 171,6 miljoen (en daar blijft het niet bij, verwacht tekort op de exploitatie ruim Euro 2 miljoen per jaar) is in dit tijdsgewricht, in deze regio en in deze sector niet meer verantwoord.

Voor meer informatie zie ook de blogs 005 en 024 van deze auteur.

Links:

jandewandelaar.wordpress.com MRDH.nl

 

 

026. Concert Zuiderstrandtheater, Den Haag.

18 december 2017

Concertdatum 17.12.2017

Zuiderstrandtheater, Scheveningen.

Residentie Orkest olv Andrew Grams

Leonard Elschenbroich, cello

 

Antonín Dvorák, Celloconcert in b op 104

allegro – adagio, ma non troppo – finale: allegro moderato

Antonín Dvorák, Symfonie nr 8 in G op 88

allegro con brio – adagio – allegretto grazioso : molto vivace – allegro ma non troppo

 

Doordat celliste Harriet Krijgh om gezondheidsredenen verstek moet laten gaan trad Leonard Elschenbroich in haar plaats op. Daar behoeft echt niemand zich tekort gedaan door te voelen. Zijn spel was uitmuntend en met veel gevoel gebracht. Daar gingen orkest en dirigent trouwens helemaal in mee. Voeg daarbij het feit, dat het concert zelf veel melodieuze gedeelten kent en het positieve beeld is compleet.

De achtste symfonie van deze componist viel ietwat tegen. Maar bij het luisteren moet je ook niet te veel of zelfs helemaal niet denken aan diens negende. Dat is wellicht ook geen faire vergelijking.

Het orkest speelde prima en voegde zich geheel naar de wensen van de dirigent, die een alleszins beheerst spel produceerde.

De eerste kennismaking met het Zuiderstrandtheater was zeker geen tegenvallende ervaring. De inrichting van het gebouw maakt zelfs geen ongezellige indruk. De stoelen in de zaal zitten redelijk comfortabel en dat is al heel wat. Men moet uiteraard geen hoge verwachtingen hebben van de akoestische kwaliteiten nu het een tijdelijke behuizing betreft. Het is ook niet helemaal “unplugged”. Maar het kwam allemaal  redelijk uit de verf. In de terminologie van de NRC is de akoestiek “redelijk gunstig”.

De regeling van het OV kan veel beter. Je zit hier “in the middle of nowhere”. Het antwoord van de HTM hierop is buslijn 22 met een gebrekkige frequentie en capaciteit. De piek in de vervoersvraag aan het einde van een concert kan men lang niet aan. De betrokkenen zouden dringend naar een andere oplossing moeten zoeken door b.v. een paar bussen klaar te zetten tegen het einde van een concert. Dit is immers een voorspelbaar moment.

De bezoekers van deze locatie zullen ongetwijfeld reikhalzend uitkijken naar het moment waarop de nieuwe accommodatie in het centrum van de stad wordt opgeleverd. Maar het ziet er naar uit dat daarover het laatste woord nog lang niet is gesproken. Zie ook de blogs 005, 021 en 024 van deze auteur.

Links:
residentieorkest.nl andrewgrams.com leonard-elschenbroich.com zuiderstrandtheater.nl

 

025. Concert De Doelen, Rotterdam, Rotterdams Philharmonisch Orkest.

11 december 2017

Concertdatum 10.12.2017

Rotterdams Philharmonisch Orkest olv Gustavo Gimeno

Patricia Kopatchinskaja, viool

 

György Ligeti – Concert românesc

larghetto, allegro vivace, adagio ma non troppo, presto poco sostenuto

Igor Stravinsky – Concert voor viool en orkest in D

toccata, aria I, aria II, capriccio

Sergej Prokofjev – Delen uit de drie balletsuites Romeo en Julia op 64bis, op 64ter en op 101

 

Het is frappant hoe gemakkelijk het werk van Ligeti in het gehoor ligt. Het is toch een componist, die tot de modernen in het vak behoort. Onderhoudende muziek.

De manier waarop Patricia Kopatchinskaja zich op en in het vioolconcert van Strawinsky stort is uniek om mee te maken. Het was zonder meer een uitvoering van klasse, pure dynamiek. En dat allemaal op blote voeten. Het concert kenmerkt zich door een aparte ritmiek. Het was in de eerste delen ook vaker samenspelen met het orkest. In deel drie en vier kreeg ook het solospel meer handen en voeten.

Het is niet gemakkelijk met de balletmuziek van Prokofjev een zekere affiniteit op te bouwen. Sprookjesachtig kun je die zeker niet noemen. Vaak komen rauwe klanken op je af.

Gustavo Gimeno viel op door zijn sierlijke manier van dirigeren. Toch ontbrak ook de nodige schwung niet. Een knappe prestatie van iemand, die als slagwerker begon bij het Koninklijk Concertgebouworkest en zich opwerkte tot een veelgevraagd gastdirigent. Zijn eigen orkest is het Orchestre Philharmonique du Luxembourg.

Het orkest speelde voortreffelijk. De dirigent liet het spel trouwens ook mooi gebalanceerd tot uitdrukking komen. Dat veranderde tijdens het laatste programma-onderdeel. Mogelijk doordat de eindstreep in zicht kwam en kennelijk de behoefte ontstond enig vuurwerk af te steken.

De zaal was voor niet meer dan 60% gevuld.

Links:
rotterdamsphilharmonisch.nl gustavogimeno.com patriciakopatchinskaja.com