023. Concertgebouw De Vereeniging, Nijmegen.

30 november 2017

Het gebouw dateert uit 1915 en heeft dus inmiddels het 100-jarig bestaan gevierd. Het is uitgevoerd in art deco en art nouveau. De auctor intellectualis is niemand minder dan Willem Mengelberg. Hij weigerde nl. Nijmegen nog langer aan te doen wanneer er niets aan de oude accommodatie werd gedaan. De overlevering vermeldt, dat hij het “Het mooiste Concertgebouw van Nederland” vond. De akoestiek is inderdaad prachtig, mogelijk een gevolg van de bouw volgens het schoenendoos-principe zoals dat b.v. ook met het oorspronkelijke Gewandhaus in Leipzig, Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam en The Concert Hall in Boston Mass. het geval is.

De grote zaal heeft 1450 zitplaatsen. Het gebouw wordt beschouwd als een “Gesamtkunstwerk”. In 1999 is men begonnen met de renovatie, die in 2015 is afgerond. De luchtbehandeling is volledig vervangen evenals de theatertechnische installatie en de akoestische panelen. Daarnaast zijn o.a. de voorgevel en de foyer onder handen genomen.

Diverse musici hebben zich lovend uitgelaten over de zaal. Wij noemen Ton Koopman, die opmerkte:

“Heerlijk deze prachtige zaal, die zo optimaal klinkt”.

Link:
stadsschouwburgendevereeniging.nl

022. Critici.

30 november 2017

Mogelijk hebt u wel eens geprobeerd contact op te nemen met een recensent naar aanleiding van een bespreking in uw dagblad. Dan hebt u ook gemerkt, dat dat een aparte ervaring oplevert.

Het is namelijk te eenvoudig gedacht, dat dit een spontaan proces is vanuit de veronderstelling, dat de krant er voor de lezer is en dat dit ook geldt voor muziekcritici. Die gedachte moet hoog nodig worden gecorrigeerd.

De reactie van de kant van de aangesprokene komt veelal traag op gang waaruit men een zekere tegenzin zou kunnen afleiden.

Wees trouwens blij, dat er een reactie komt en bereid u er op voor, dat het een korte vreugde gaat worden.

Men komt nl. meestal met het antwoord dat er geen tijd is voor dit soort zaken. Met andere woorden: de krant en de mensen, die er werken zijn er niet voor ons maar wij zijn voor hen op aarde gekomen!

Wat een wereld.

021. Zuiderstrandtheater, Den Haag.

22 november 2017

Eigenlijk is het beter van het Zuiderstrandtheater in Scheveningen te spreken want het ligt in feite aan zee. Het is gebouwd als tijdelijke huisvesting voor het Nederlands Dans Theater en het Residentie Orkest. De reden is dat aan het Spuiplein het centrum van Den Haag opnieuw wordt ingericht. Door een verschuiving in de politieke constellatie ter plaatse is het oorspronkelijke ontwerp voor het Spuiforum weggestemd en vervangen door een creatie van architect Jo Coenen. Zie ook blog 005.

Met ingang van september 2015 wordt hier het normale programma geboden. De nieuwe accommodatie wordt naar verwachting in 2019/2020 opgeleverd. De zaal in Scheveningen heeft een capaciteit van ruim 1000 stoelen. De akoestiek is ontstaan door louter technische ingrepen. Van een tijdelijke voorziening kan nu eenmaal niet worden verwacht dat die over natuurlijke eigenschappen op dit gebied beschikt.

Link:
zuiderstrandtheater.nl

020. HKC, Amsterdam.

18 november 2017

Het is niet allemaal koek en ei in Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam. Een koninklijke indruk maken doet het trouwens ook niet. U bent daarom gewaarschuwd wanneer u onverhoopt een concert moet annuleren.

Geld teruggeven is er sowieso niet bij. Wat u opgedrongen wordt is een tegoed, dat na een jaar vervalt. U kunt het niet online verzilveren. Dat is alleen mogelijk wanneer u de kassa belt (Euro 1.00 extra boven de normale kosten). Maar dan moet u ook nog Euro 4.50 transactiekosten betalen.

Een afschuwelijke manier van doen. Wat is de klant dan nog waard zou je zeggen. Er blijft alleen een melkkoe van over.

zie ook blog 020.

019. Concert Rotterdams Philharmonisch Orkest De Doelen, Rotterdam.

6 november 2017

Concertdatum 05.11.2017

De Doelen, Rotterdam

Rotterdams Philharmonisch Orkest olv Andrés Orazco-Estrada

 

Arvo Pärt –  Fratres

Béla Bartók – Muziek voor snaarinstrumenten, slagwerk en celesta

andante tranquillo – allegro – adagio – allegro molto

Antonin Dvorák – Symfonie nr 9 in e op 95 “Uit de Nieuwe Wereld”

adagio,  allegro molto – largo – molto vivace – allegro con fuoco

 

De muziek, die voor de pauze ten gehore werd gebracht was van een geheel ander karakter dan wat daarna kwam. Quasi afkomstig van een andere planeet maar  daarom niet minder genietbaar. Het mag dan wel niet de smaak van iedereen zijn toch speelde het orkest geweldig. Ook de dirigent was op dreef.

De klanken van Dvorák’s symfonie waren dan weliswaar ook uit een andere wereld maar deden toch veel vertrouwder aan. Ook in dit geval speelde het orkest perfect.

Een afwisselende en leerrijke middag.

Links:
rotterdamsphilharmonisch.nl orozco-estrada.com dedoelen.nl

 

 

 




Een mailtje bij elke nieuwe recensie van een klassiek concert? Schrijf je nu in.

We houden net als jij niet van Spam. Je adres is dus veilig bij ons. We voldoen aan de AVG-wetgeving.